Wat is een legbordstelling en wanneer gebruik je die?

Hoe is een legbordstelling opgebouwd?

Een stellingrij begint doorgaans met een basissectie . Dit is een complete, zelfstandig staande sectie met twee staanderframes, legborden en de benodigde verbindingen. Wil je de rij verlengen, dan voeg je één of meer aanbouwsectie toe. Een aanbouwsectie deelt een staanderframe met de voorgaande sectie. Daardoor ontstaat een doorlopende stellingrij zonder dat voor ieder vak twee nieuwe frames nodig zijn.

De legborden vormen de afzonderlijke opslagniveaus. Bij modulaire systemen zijn deze meestal in hoogte verstelbaar, zodat hoge dozen, lage bakken en verschillende artikelgroepen ieder een passende vakhoogte krijgen. Afhankelijk van de uitvoering kan een stelling worden aangevuld met achterwanden, vakverdelers, lades, draadroosters of onderdelen voor extra stabiliteit. Niet ieder onderdeel past op iedere serie; merk, maatvoering, bevestigingswijze en draagvermogen moeten daarom bij elkaar horen.

Wanneer gebruik je een legbordstelling?

Een legbordstelling is vooral geschikt wanneer goederen handmatig worden verwerkt. De medewerker loopt of rijdt met een orderpickkar naar de opslaglocatie, pakt één artikel, een bak of een doos en verwerkt die verder. Er is dus geen heftruck nodig om het product van het niveau te halen. Dat maakt het systeem praktisch voor magazijnen met veel verschillende SKU’s, kleinere voorraden per artikel en regelmatige pickbewegingen.

• De voorraad bestaat uit losse artikelen, dozen, bakken, mappen of gereedschap die met de hand te tillen zijn.

• Je wilt veel afzonderlijke opslaglocaties maken en ieder vak of iedere bak duidelijk labelen.

• De vakhoogtes moeten kunnen veranderen wanneer verpakkingen, assortiment of voorraadhoeveelheden wijzigen.

• Je wilt de beschikbare wand- en gebouwhoogte benutten zonder een pallet- of heftrucksysteem in te richten.

• Snelle toegang, overzicht en een logische pickvolgorde zijn belangrijker dan opslag van grote volumes per locatie.

De term “handmatige opslag” betekent niet dat ieder artikel licht is. Ook zwaardere bakken of onderdelen kunnen in een legbordstelling worden geplaatst, zolang het gewicht binnen de opgegeven vaklast en de totale belasting van de sectie blijft. De exacte productspecificaties zijn daarom leidend; alleen het materiaal of uiterlijk van een legbord zegt niet hoeveel kilogram het veilig kan dragen.

Typische toepassingen in magazijn, werkplaats en archief

Dezelfde basisconstructie kan in verschillende omgevingen een andere functie krijgen. Het verschil zit vooral in de maatvoering, het aantal niveaus, de belasting en de gekozen hulpmiddelen.

Bij kleine onderdelen wordt een legbordstelling vaak gecombineerd met magazijnbakken . Daarmee krijgt iedere artikelgroep een duidelijke begrenzing en kan de voorkant worden voorzien van een label of locatiecode. Voor dozen en archiefmateriaal zijn vlakke, dichte legborden meestal praktisch; bij toepassingen waar ventilatie en zicht door de niveaus belangrijk zijn, kunnen draadroosters een passende uitvoering zijn.

Wanneer is een ander stellingtype logischer?

Een legbordstelling is niet bedoeld als universele oplossing voor iedere goederenstroom. Worden artikelen zo breed, diep of zwaar dat ze onhandig binnen normale legbordvakken passen, dan biedt een grootvakstelling ruimere niveaus voor grotere dozen, kratten en volumineuze onderdelen. De goederen kunnen nog steeds handmatig worden verwerkt, maar de vakken en constructie zijn afgestemd op grotere eenheden.

Staat de voorraad voornamelijk op pallets en worden niveaus met een heftruck of reachtruck bediend, dan past een palletstelling beter bij het proces. Voor lange materialen zoals buizen, profielen en plaatmateriaal is een draagarmstelling vaak logischer. De keuze wordt dus niet alleen bepaald door het gewicht, maar ook door de vorm van het product en de manier waarop het wordt verplaatst.

In grotere magazijnen worden systemen regelmatig gecombineerd. Snellopende losse artikelen liggen in legbordstellingen, grotere dozen in grootvakstellingen en reservevoorraad op pallets in palletstellingen. Zo krijgt iedere voorraadlaag een opslagsysteem dat past bij de handeling.

Welke keuzes bepalen of de stelling goed werkt?

Hoogte, breedte en diepte

De stelling moet passen in de ruimte én bij de voorraad. De diepte wordt bepaald door de buitenmaat en plaatsingsrichting van dozen of bakken. De vakbreedte bepaalt hoeveel artikelen naast elkaar kunnen staan, terwijl de totale hoogte alleen nuttig is wanneer de bovenste niveaus veilig bereikbaar en praktisch te gebruiken zijn.

Draagvermogen per niveau en per sectie

Controleer zowel de toegestane belasting van ieder legbord als de maximale belasting van de volledige sectie. Reken met volle bakken en verpakkingen en verdeel het gewicht zo gelijkmatig mogelijk. Zware goederen horen bij voorkeur op de onderste niveaus; dat maakt tillen veiliger en houdt het zwaartepunt van de opstelling laag.

Aantal niveaus en vakhoogte

Meer legborden leveren alleen extra capaciteit op wanneer de vakken bruikbaar blijven. Houd voldoende hand- en grijpruimte boven dozen en bakken en geef verschillende artikelgroepen zo nodig verschillende vakhoogtes. Een uniforme indeling oogt rustig, maar een indeling op basis van werkelijke productmaten gebruikt de hoogte meestal efficiënter.

Uitbreiding en accessoires

Denk vooraf na over groei. Een losse sectie kan later worden uitgebreid, maar alleen met onderdelen die constructief bij dezelfde serie horen. Accessoires zijn vooral zinvol wanneer ze een concreet probleem oplossen: een achterwand tegen doorschuiven, vakverdelers voor meerdere SKU’s op één niveau of bakken voor kleine onderdelen. Wie een gangbare standaardopstelling nodig heeft, kan ook de legbordstelling voordeelsets vergelijken met een volledig losse configuratie.

Van eerste sectie naar een complete opslagindeling

Voor een kleine werkplaats of voorraadkast kan één basissectie voldoende zijn. In een magazijn ontstaat meestal een langere rij met meerdere aanbouwsecties, een vaste locatiecodering en zones voor verschillende artikelgroepen. Begin daarom niet met het aantal meters stelling dat langs een wand past, maar met een inventarisatie van de voorraad: buitenmaten, gewicht, omloopsnelheid, verpakkingsvorm en de manier waarop medewerkers artikelen pakken en aanvullen.

Op basis daarvan bepaal je welke stellingdiepte, vakbreedte en hoogte praktisch zijn, hoeveel niveaus nodig zijn en waar aanvullende bakken of afscheidingen waarde toevoegen. De uitgebreidere keuzes vind je in het artikel over een legbordstelling samenstellen. Wil je eerst de mogelijke uitvoeringen naast elkaar zetten, bekijk dan ook het overzicht met soorten legbordstellingen voor een magazijn.

Een goede legbordstelling sluit aan op de handeling

Een legbordstelling gebruik je wanneer artikelen handmatig worden opgeslagen, overzicht per locatie belangrijk is en de vakindeling moet kunnen meebewegen met de voorraad. Het systeem komt het best tot zijn recht bij dozen, bakken, gereedschap, onderdelen, archiefmateriaal en andere kleine tot middelgrote goederen. Worden de eenheden te groot, palletgebonden of langwerpig, dan is een ander stellingtype meestal doelmatiger.

De juiste keuze begint daarom niet bij “welke stelling ziet er stevig uit?”, maar bij de goederen en het werkproces. Meet de voorraad, bepaal de zwaarste realistische belasting en kijk hoe medewerkers pakken en aanvullen. Met die gegevens kun je binnen het assortiment legbordstelling gericht kiezen voor een losse sectie, een voordeelset of een complete uitbreidbare stellingrij.